De avonden zijn vaak het zwaarst...
De dag zit erop, je bent moe, en dan begint het nog: het eindeloze troosten, wiegen, onderhandelen of de strijd om in bed te blijven. Soms voelt het alsof jullie elke avond hetzelfde toneelstuk spelen – terwijl je eigenlijk gewoon rust wil. Even uitademen. Even je kindje vasthouden en voelen: we zijn er.
Bedtijd is eigenlijk het moment waarop je wilt verbinden, maar in plaats daarvan bouwt de spanning zich op. Je voelt je schuldig, omdat je het anders wil doen, maar je bent ook uitgeput en soms gewoon op waardoor alle goede voornemens verdwijnen en de weerstand begint… Je denkt: “Waarom werkt niets écht? Doen wij iets verkeerd?”
Je hebt zoveel adviezen gehoord: ‘je moet consequent zijn, even laten huilen, niet te veel helpen’ . Maar iets in jou zegt: 'dit voelt niet goed.' Die twijfel vreet aan je energie. En diep van binnen wil je gewoon weten: ‘Hoe kan ik mijn kindje helpen zich veilig en rustig te voelen, zonder mezelf kwijt te raken?’
Je bent niet alleen – zoveel ouders ervaren dit. En er is een weg die zachter voelt.
